leven in 2 D

leven in 2 D
dit binnenste buiten op 25 m2

zondag 10 april 2016

procureurs en curatoren en de bode, daar redden wij ons mee


onze theekoepel
een boeket van vele rozen,
tulpen daarbij en een narcis, een papaver en wat
boterbloemen, me dunkt, daar
kan ik het voorlopig wel mee doen, althans, als het weer
ongewijzigd bleef, zo werd
verteld, dan kunnen we met aardgas de kassen blijven stoken en lijden wij geen centje pijn. Een mens gaat zich afvragen of er meer te beleven valt in dit knollenland zo vol van oude knoesten, knurpsen en wat tuigage voor
de boot die zeker niet vóór half zeven afvaart,
ook dat is ons verteld maar wél door de rederij.

'Waar komt het geld dan toch vandaan?' zo vraagt een ijverig student op vele jaren verwijderd van de zorgen van de staat, zich af, maar tot meer dan tuinman zou hem wel niet geraken op te klimmen, zo wordt nu gedacht, het nieuws is vers van de pers en zeer actueel, hetgeen in ons land niet zo bekend is dat
mag zijn dat indien een man het van étudiant mansardier gebracht heeft
tot een Gardener de Méromé, hij aan de overzijde van de grote plas
zich niet eens meer zorgen hoeft te maken over waar hij vandaag dineren zal en wie voor de hotelrekening wil opdraaien.

waarom je dit en dat doet is geen helder te stellen vraag

zingeving is een onbetreden gebied?
Je kunt dingen bewust doen, je kunt dingen doen als was dat in een droom,  en de waarheid zit hem evenals de deugd doorgaans in 't midden, maar geen gezeur: zoveel aan wreken en aan wraak als ik heb ingezien dat af te weren viel, daarvan verneemt men toch niet dikwijls behalve in gedichten van een diepe treurnis over wat men mij niet dikwijls tot uitdrukking wilde brengen geviel...eh...waar waren we gebleven?

Ach ja, de dingen die geen woorden velen, die waarover men niet spreekt, zelfs voor schrijvers zijn er toch bepaalde dingen onuitgesproken die men vreest maar dat de gedachte aan 'woensdag gehaktdag' zou verdwijnen daarvoor had niemand veel angsten gekend totdat het noodlot toesloeg met een boek waarvan ik vrees dat het de ramsch niet meer bereiken zal

een rem op de ontwikkelingen vormde ooit een Roman Empire

roze brainwaves
Ik dacht ook al, het lijdt geen twijfel,
althans aan methodische twijfel is dit denken
niet besteed als onderhevig,
maar de normaalverdeling van het gevallen
der betrekkelijkheden zich een overheid te kiezen die
hen als passend voorkomt
includeert een zekere afstand tot de praktijk van het bestaan, natuurlijk conservatisme van mensen.

Zoals gewoonlijk herneemt het leven,
ook in de hoofdstad, zijn, gemeenlijk aangezien
voor hard en onvergeeflijk, loop,
liep jij daar dan?....het loopje naar de wereld kon er nèt niet af:
waarin een grote stad ruimte scheppend kan optreden,
daar rest ons slechts de buurtsuper om deze vormveranderingen
in het openbare leven te kunnen beleven en op zijn merites
te doen schatten, een inschatting van het besteedbare bedrag
zit er vandaag niet in, rekenmeester ben ik tenminste niet voor in deze wieg
gelegd, en verder is het de zondag die 't 'm doen zal.

Wijbisschop? Toe maar...


Wanneer in de middag het alziend oog zijn verlangen kenbaar maakt
althans ter linkerzijde van de troon der macht een oogje toe te willen doen,
zoiets heet de rustdag die je onderhouden moet, vooruitstrevende commentaren
worden commanditair uiteengezet in navolging van praktische voorzieningen, je bent nogal onstuimig bij tijd en wijle, eigenlijk regelmatig, je bent daarentegen
een beste en als eerste ingesteld, om jou je eigen vader zijn welverworven
vrije middag terug te schenken, jawel zo, er is altijd veel dat de mensen willen weten, een mens zou er dagwerk aan hebben om in alle vragen en noden
een antwoord te voorzien, ik bedoel in een soelaas te kunnen voorzien.

veelbewogen en toch evenwichtvliedend

Laatstelijk boog ik mij
over het probleem                                              
van het bewegende beeld
en het gedicht, zodat dit in questie,
zo leek het mij, wel geschikt kon
zijn
om voorzien te worden
van een link naar weer
wat anders, iets dat beweegt,
namelijk een web video houw douw rouw
sjouw show shot sjoet,
het lijkt dat de dichter een bedrijf begint
nog voordat hij de eerste regels schrijft
- wie zal beseffen
hoeveel lijden er is geweest
om één zo'n zinsverband
voorgoed naar dromenland te verwijzen?

'Ja', wordt doorgaans in mijn salon
verteld alsof het groot nieuws is, maar
hij heeft wél Duitsland voorzien
van een modern wegennet'.
Ik zeg maar niet ten antwoord op het vragen van de
blikken op de sofa, zich tegoed doende aan vers gezette koffie,
dat dat nooit vermelde fenomeen nu juist in onze tijd
is uitgegroeid tot weer zo'n solipsistisch  koosnaampjes probleem,
waar de mensheid geen raad mee weet dan
met roepen dat er iemand is 'die dat wel weet'.
Plotseling gaat het door mij heen:
'waar kwam dat geld dan wel vandaan?'

de vorst is uit zijn grond: goed nieuws







wanneer de vorst
derhalve
uit de grond is getrokken
door een welwillende zon
neem ik aan
dan kan men niet meer spreken
van de winter

vergeten zijn
de nachten toen
het vroor
maar nu nog kan het
vrij fris zijn in de nacht
wat lastig is met een vriend
die houdt van een raam open

er moet derhalve evenzeer
een verband bestaan tussen vriendschap
en liefde op zichzelf:
- als zoiets bestaat -
heeft niemand ooit een reden
kunnen ontdekken
wanneer het om de liefde ging



______________________________________________