veelbewogen en toch evenwichtvliedend

Laatstelijk boog ik mij
over het probleem                                              

van het bewegende beeld
en het gedicht, zodat dit in questie,
zo leek het mij, wel geschikt kon
zijn
om voorzien te worden
van een link naar weer
wat anders, iets dat beweegt,
namelijk een web video houw douw rouw
sjouw show shot sjoet,
het lijkt dat de dichter een bedrijf begint
nog voordat hij de eerste regels schrijft
- wie zal beseffen
hoeveel lijden er is geweest
om één zo'n zinsverband
voorgoed naar dromenland te verwijzen?

'Ja', wordt doorgaans in mijn salon
verteld alsof het groot nieuws is, maar
hij heeft wél Duitsland voorzien
van een modern wegennet'.
Ik zeg maar niet ten antwoord op het vragen van de
blikken op de sofa, zich tegoed doende aan vers gezette koffie,
dat dat nooit vermelde fenomeen nu juist in onze tijd
is uitgegroeid tot weer zo'n solipsistisch  koosnaampjes probleem,
waar de mensheid geen raad mee weet dan
met roepen dat er iemand is 'die dat wel weet'.
Plotseling gaat het door mij heen:
'waar kwam dat geld dan wel vandaan?'



Bijna zou ik de telefoon grijpen
en een poging wagen 'on collect' te tele-
foneren met vrienden in Haifa, maar
zij hebben mij verteld
dat ik pas gewaardeerd word
wanneer ik een fles scotch meebreng
van de luchthaven, ik moet zeggen dat
ik niet met een zogeheten kluitje in het altijd
wuivende riet gestuurd werd, wat mij verteld is
kwam zo uit dat de mensen zeggen: 'gek hè'...

De voorlaatste keer dat ik de directie van Katz & hennekien
heb gesproken bevond ik mij ruimschoots
op een luxueuze hotelkamer 'with a view'
in de wat povere achtertuin van het Paleis, en moest
die heer van kamer 9, om zich nog enigszins te kunnen vermaken
in de Paleisstraat op een Paasnamiddag, centrum van de gebeurtenissen
die wat het ons aanging enig belang vertoonden, tijd
en plaats in acht nemende, deze heer zich voor de handeling
begeven naar een wat verder weg gelegen niet concurrerende
horeca gelegenheid met logies mogelijkheden,
zijn toevlucht derhalve nemen tot de bar in Hôtel des Indes
waar mij is verteld dat je toch
tenminste ergens lid van moet zijn.

Er kwamen daar mensen van de Shell-link,
in mijn hotel, zo werd eerbiedig
mij medegedeeld. 'Gelukkig', overwoog ik opgelucht,
'dan ben ik tóch ergens lid van geworden, en
heeft mijn kil bestaan zeer tot jalouzie van velen
- nee, er was in die hotelkamer fijne vitrage -
een positief rendement
afgeworpen.'