Wees voorzichtig met wie je deze e-mail deelt. Iedereen kan de e-mail opnieuw delen. Je hebt dit bericht ontvangen omdat Clemens Buur het heeft gedeeld met clemitchel.gediggies@blogger.com. Afmelden voor dit soort e-mails. Je kunt niet antwoorden op deze e-mail. Bekijk het bericht om een reactie toe te voegen. Google Inc., 1600 Amphitheatre Pkwy, Mountain View, CA 94043 USA
Wat het dan aangaat het marktwezen, en
de ups and downs vanuit de wereld van de beurs,
geldt het voor mij persoonlijk net als voor eenieder die
het vage vermoeden kreeg dat je met arbeid en goede diensten
het beste je boterham verdienen kan
niet anders dan voor de langverbanders in het krijgswezen der on-
voorziene uitgaven, dat in het kader van de vereisten voor
het aangaan van een contractuele verplichting tot het
bijeengaren van de getrokken conclusies omtrent kapitale verdiepingen en
mogelijkheden - heden winkelsluiting 06.00 uur - tot studies
in het vak bedrijfsmatiging - dit ten behoeve van de dames
die je huishouden doen - jij wordt geacht de heren van de bank
telkens een code terug te verstrekken die zij in een geautomatiseerd
deelbestand alreeds hadden opgeslagen
voordat jij deze onder ogen zag -
- het altijd beter is en ook voor de gezondheid gunstiger
met geduld en goed verstand te werk te gaan
dan al te vroeg te moeten aanvangen met gezonde kritiek
op de beginselen van de Pinuitgave 'de eigen zaak' - wij zagen
dergelijk gedrag met de vele onbesuisdheden van die daarbij horen te
overwegen dat de baat komt na de kost niet helder in als positief
rijdt een blond meisjeskoor,
zingend overstemmende
een naderende trein
die met hoge snelheid dendert,
bij de spoorbomen geeft het sein
rood licht, de aarde beeft,
onderwijl houdt een groene morris mini
stil aan de overzijde,
waar de bosrand is:
het tafereel is bepaald
vreedzaam,
te heten vredig en
zo ligt het in de rede.
Waar het meestal in de poëzie over gaat, ik vind het belangrijk dat de lezer dit gegeven van tevoren zich realiseert, dat is de vriendschap en de liefde die er het gevolg van is, kortom het korte ogenblik tussen spreken en zwijgen waarin mensen voor zichzelf kiezen wat zij in hun verdere leven aan willen en kunnen met de mensen om hen heen, doorgaans één in het bijzonder die er niet de dupe van wil worden dat voor iedereen de viool eenzelfde klank geeft bij het lied: 'je hebt je leven heel niet zelf gemaakt.' Voor het overige mag ieder voor zich bedenken wat ik met mijn woorden te bedoelen heb gekregen, ik kan er niets aan doen dat ik soms kort en streng moet zijn, maar één is daar tenminste, nee het zijn er nog een enkele, die hebben van mij los gekregen die specifieke keuze die ik voor hen specialerwijs geleisterd heb bekomen, dat het de min is die wij samen delen, niet anders dan de zang van twee waarvan er één bemind wordt, d'andere is er om daarvoor te leven.
*********************een blasoen voor de heren Brands, Brandswick,
Blois den Brabander, alsmede voor de Heerlijke Rechten van Bleiswijck
is misschien reeds
aangevraagd, verpletterd ben ik thans door
het knagen van de twijfel aan mijn hart
______________________________________________________
Er is 1 afbeelding naar u verzonden.
ambrosia wat vloeit mij aan-001.jpg
Deze afbeeldingen zijn verzonden met Picasa, van Google.
Probeer het hier uit: http://picasa.google.com/
Hoewel de dag teneinde loopt
en de avond spoedig vallen zal,
ik had mijn dag niet zo vandaag,
geviel mij in een rijmpje uit de tijd
die wij welhaast vergeten zijn, een
item van de itera der letteren
zoals geleerd in de vierde klas
van de middelbare school.
Het verhaal betreft een dichter,
een minstreel uit ergens ver weg en
lang geleden, een schrijver van het minnedicht,
de minnezang, wallpaper uit de 13e eeuw of
daaromtrent, hoofse poëzie,
zijn naam is Heinrick
en de familienaam zou zijn van Veldeken,
maar dat laatste nu geloof ik niet.
Hij schreef zijn gedichten in het middelnederlands,
dat door sommigen wordt genoemd het Hoogduits, het is
moeilijk uit te maken wie of wat daarbij de voorkeur geniet,
want van Veldeken was een reizend dichter die zich
ophield aan vorstelijke hoven, abdijen en wellicht
zijn zangen opdroeg aan de jonkvrouwen van zijn tijd.
in de video een voorbeeld van hoe het zou hebben geklonken
Van symboliek niet op een vreemde leest geschoeid
vangt hij doorgaans aan met een natuurbeschrijving,
om weldra een overgang te vinden naar een temperamentvol
menselijk motief dat in die eeuwen her
natuurlijke verbanden nog geëerd zag en niet schuwde.
En zo dicht onze eerste Nederlandse zanger met zijn pen,
dat alom zingen de vogelkens en ons hun openbaringen doen,
en dat voor deze tijd van het jaar zijn hart toch vrolijker gestemd zal zijn
te houden, maar dat het hem ten deel valt diepe treurnis op te doen
vanwege bericht of overkomst van zijn geliefde, een verblijfplaats wordt er
helaas niet genoemd.
Er waren evenwel ook andere dichters als sterren aan het Europese firmament, en met zijn allen schiepen zij een taal voor heel dit continent.
Het zal een gevoel van
eenzaamheid betreffen,
dat mij bekruipt, nu 's morgens ik al weet,
dat ik in deze dag
geen mens anders zal treffen
dan die mij zal verkopen
mijn pakje tabak.
Who is the one whose mindies became untouchable? Take care - springfield gives 'a
dusty Jane' and they swore metallics in the sky on selfies 4 my side. Worn keys of the old balkey boardchiefs
make me emptied in my pockets, 2 solo
and duo skills we saved fully that sword I sway.
I failed to notice when the words began to fall out -
opening panes through these drilling miracle before me on my desk
sets free and still is bounded to the knee with one key -
we make afeel the wound like gifties onto the vulture's skin
pinched in the pink cloud all above whose
hand in luminosity of feathers daresayed doves
gives more than the birds can carrie this regifts down.
Therefore I sing with 2 widening lips of the lucky listener hip-hop
tips on my hat my ears are rowing his boat ashore and
I send up a prayer play
2 the regiments he prayed 4 in a fortnight
they would stay. To those I toast - 2 too
2 people having called a seal
they wore with you all time allover
the longtime bore of looking in 2 curtained stages 4 all
souls in public acces tippy towled this hand they told
will pack end ship each other: 'such boxes contain life flare alife' -
they treat 4 this mess yheir oilily in one flacon the man
and drip 1 into all brain affairs embodied that he is incorporated to the bottle
of the tree.
Where to go now? I wonder why worldwide 4
forks one day asunder is no time.
The sky has left and I've never learned to walk on roads with the earthen pot aside. Where did stay my world of words when she was young and anxious to slip away?
after: - Sky D Sky - ___________________________________________________________________________ groove 4 - 2 renew haiku art vortex group in Facebook community life
Who is the one who became untouchable - spring or me? Worn keys of the old keyboard emptied my pockets so skillfully that I failed to notice when the words began to fall out through these drilled pockets. Where to go now, I wonder. The sky has left and I've never learned to walk on the earth. Where?
een boeket van vele rozen,
tulpen daarbij en een narcis, een papaver en wat
boterbloemen, me dunkt, daar
kan ik het voorlopig wel mee doen, althans, als het weer
ongewijzigd bleef, zo werd
verteld, dan kunnen we met aardgas de kassen blijven stoken en lijden wij geen centje pijn. Een mens gaat zich afvragen of er meer te beleven valt in dit knollenland zo vol van oude knoesten, knurpsen en wat tuigage voor
de boot die zeker niet vóór half zeven afvaart,
ook dat is ons verteld maar wél door de rederij.
'Waar komt het geld dan toch vandaan?' zo vraagt een ijverig student op vele jaren verwijderd van de zorgen van de staat, zich af, maar tot meer dan tuinman zou hem wel niet geraken op te klimmen, zo wordt nu gedacht, het nieuws is vers van de pers en zeer actueel, hetgeen in ons land niet zo bekend is dat
mag zijn dat indien een man het van étudiant mansardier gebracht heeft
tot een Gardener de Méromé, hij aan de overzijde van de grote plas
zich niet eens meer zorgen hoeft te maken over waar hij vandaag dineren zal en wie voor de hotelrekening wil opdraaien.
Je kunt dingen bewust doen, je kunt dingen doen als was dat in een droom, en de waarheid zit hem evenals de deugd doorgaans in 't midden, maar geen gezeur: zoveel aan wreken en aan wraak als ik heb ingezien dat af te weren viel, daarvan verneemt men toch niet dikwijls behalve in gedichten van een diepe treurnis over wat men mij niet dikwijls tot uitdrukking wilde brengen geviel...eh...waar waren we gebleven?
Ach ja, de dingen die geen woorden velen, die waarover men niet spreekt, zelfs voor schrijvers zijn er toch bepaalde dingen onuitgesproken die men vreest maar dat de gedachte aan 'woensdag gehaktdag' zou verdwijnen daarvoor had niemand veel angsten gekend totdat het noodlot toesloeg met een boek waarvan ik vrees dat het de ramsch niet meer bereiken zal
Ik dacht ook al, het lijdt geen twijfel,
althans aan methodische twijfel is dit denken
niet besteed als onderhevig,
maar de normaalverdeling van het gevallen
der betrekkelijkheden zich een overheid te kiezen die
hen als passend voorkomt
includeert een zekere afstand tot de praktijk van het bestaan, natuurlijk conservatisme van mensen.
Zoals gewoonlijk herneemt het leven,
ook in de hoofdstad, zijn, gemeenlijk aangezien
voor hard en onvergeeflijk, loop,
liep jij daar dan?....het loopje naar de wereld kon er nèt niet af:
waarin een grote stad ruimte scheppend kan optreden,
daar rest ons slechts de buurtsuper om deze vormveranderingen
in het openbare leven te kunnen beleven en op zijn merites
te doen schatten, een inschatting van het besteedbare bedrag
zit er vandaag niet in, rekenmeester ben ik tenminste niet voor in deze wieg
gelegd, en verder is het de zondag die 't 'm doen zal.
Wijbisschop? Toe maar...
Wanneer in de middag het alziend oog zijn verlangen kenbaar maakt
althans ter linkerzijde van de troon der macht een oogje toe te willen doen,
zoiets heet de rustdag die je onderhouden moet, vooruitstrevende commentaren
worden commanditair uiteengezet in navolging van praktische voorzieningen, je bent nogal onstuimig bij tijd en wijle, eigenlijk regelmatig, je bent daarentegen
een beste en als eerste ingesteld, om jou je eigen vader zijn welverworven
vrije middag terug te schenken, jawel zo, er is altijd veel dat de mensen willen weten, een mens zou er dagwerk aan hebben om in alle vragen en noden
een antwoord te voorzien, ik bedoel in een soelaas te kunnen voorzien.
van het bewegende beeld
en het gedicht, zodat dit in questie,
zo leek het mij, wel geschikt kon
zijn
om voorzien te worden
van een link naar weer
wat anders, iets dat beweegt,
namelijk een web video houw douw rouw
sjouw show shot sjoet,
het lijkt dat de dichter een bedrijf begint
nog voordat hij de eerste regels schrijft
- wie zal beseffen
hoeveel lijden er is geweest
om één zo'n zinsverband
voorgoed naar dromenland te verwijzen?
'Ja', wordt doorgaans in mijn salon
verteld alsof het groot nieuws is, maar
hij heeft wél Duitsland voorzien
van een modern wegennet'.
Ik zeg maar niet ten antwoord op het vragen van de
blikken op de sofa, zich tegoed doende aan vers gezette koffie,
dat dat nooit vermelde fenomeen nu juist in onze tijd
is uitgegroeid tot weer zo'n solipsistisch koosnaampjes probleem,
waar de mensheid geen raad mee weet dan
met roepen dat er iemand is 'die dat wel weet'.
Plotseling gaat het door mij heen:
'waar kwam dat geld dan wel vandaan?'
wanneer de vorst
derhalve
uit de grond is getrokken
door een welwillende zon
neem ik aan
dan kan men niet meer spreken
van de winter
vergeten zijn
de nachten toen
het vroor
maar nu nog kan het
vrij fris zijn in de nacht
wat lastig is met een vriend
die houdt van een raam open
er moet derhalve evenzeer
een verband bestaan tussen vriendschap
en liefde op zichzelf:
- als zoiets bestaat -
heeft niemand ooit een reden
kunnen ontdekken
wanneer het om de liefde ging
