 |
| animal world - Cl5* |
en de avond spoedig vallen zal,
ik had mijn dag niet zo vandaag,
geviel mij in een rijmpje uit de tijd
die wij welhaast vergeten zijn, een
item van de itera der letteren
zoals geleerd in de vierde klas
van de middelbare school.
Het verhaal betreft een dichter,
een minstreel uit ergens ver weg en
lang geleden, een schrijver van het minnedicht,
de minnezang, wallpaper uit de 13e eeuw of
daaromtrent, hoofse poëzie,
zijn naam is Heinrick
en de familienaam zou zijn van Veldeken,
maar dat laatste nu geloof ik niet.
Hij schreef zijn gedichten in het middelnederlands,
dat door sommigen wordt genoemd het Hoogduits, het is
moeilijk uit te maken wie of wat daarbij de voorkeur geniet,
want van Veldeken was een reizend dichter die zich
ophield aan vorstelijke hoven, abdijen en wellicht
zijn zangen opdroeg aan de jonkvrouwen van zijn tijd.
in de video een voorbeeld
van hoe het zou hebben geklonken
Van symboliek niet op een vreemde leest geschoeid
vangt hij doorgaans aan met een natuurbeschrijving,
om weldra een overgang te vinden naar een temperamentvol
menselijk motief dat in die eeuwen her
natuurlijke verbanden nog geëerd zag en niet schuwde.
En zo dicht onze eerste Nederlandse zanger met zijn pen,
dat alom zingen de vogelkens en ons hun openbaringen doen,
en dat voor deze tijd van het jaar zijn hart toch vrolijker gestemd zal zijn
te houden, maar dat het hem ten deel valt diepe treurnis op te doen
vanwege bericht of overkomst van zijn geliefde, een verblijfplaats wordt er
helaas niet genoemd.
Er waren evenwel ook andere dichters als sterren
aan het Europese firmament,
en met zijn allen schiepen zij
een taal voor heel dit continent.
